MIEJSCE PAMIĘCI I MUZEUM

AUSCHWITZ-BIRKENAU

BYŁY NIEMIECKI NAZISTOWSKI
OBÓZ KONCENTRACYJNY I ZAGŁADY

Kryteria wyboru miejsc światowego dziedzictwa UNESCO

Warunkiem wpisu miejsca o charakterze kulturowym na Listę Światowego Dziedzictwa jest uznanie wyjątkowej wartości uniwersalnej w oparciu o co najmniej jedno spośród dziesięciu kryteriów wyboru. Kryteria te opisane są w Roboczym Zarysie Stosowania Konwencji o Światowym Dziedzictwie, który — oprócz tekstu Konwencji — jest głównym narzędziem przy ustalaniu Światowego Dziedzictwa. Kryteria te są regularnie przeglądane przez Komitet by uwzględnić ewolucję samego konceptu Światowego Dziedzictwa.

Do roku 2004 miejsca Światowego Dziedzictwa wybierane były na podstawie sześciu kulturowych i czterech naturalnych kryteriów. Po przyjęciu Roboczego Zarysu Stosowania Konwencji o Światowym Dziedzictwie istnieje jeden zestaw dziesięciu kryteriów

Miejsca na Liście Światowego Dziedzictwa powinny:

  1. stanowić wybitne osiągnięcie twórczego geniuszu człowieka;
  2. ilustrować znaczące oddziaływanie wartości w danej epoce lub w ramach danego kręgu kulturowego, w zakresie rozwoju architektury lub techniki, zabytkowej sztuki, planowania przestrzennego miast lub kształtowania krajobrazu;
  3. wnosić unikalne lub co najmniej wyjątkowe świadectwo tradycji kulturowej bądź cywilizacji, żywej lub umarłej;
  4. stanowić wybitny przykład rodzaju budowli bądź zespołu architektonicznego lub technicznego, który ilustruje znaczący etap w historii ludzkości;
  5. stanowić wybitny przykład tradycyjnego sposobu osiedlania się lub zagospodarowania terenu, reprezentatywny dla danej kultury (lub kultur), zwłaszcza w przypadku, kiedy miejsce narażone jest na wpływ nieodwracalnych zmian;
  6. łączyć się w sposób bezpośredni lub namacalny z wydarzeniami lub tradycjami żywymi, z ideami, wierzeniami, z dziełami artystycznymi lub literackimi mającymi wyjątkową uniwersalną wartość (Komitet uważa, że to kryterium powinno być stosowane w połączeniu z innymi kryteriami);
  7. obejmować niezwykłe zjawiska przyrodnicze lub obszary o nadzwyczajnym pięknie i znaczeniu estetycznym;
  8. stanowić wybitny przykład ilustrujący główne okresy w historii Ziemi, łącznie ze śladami życia, ważnymi postępującymi procesami geologicznymi w rozwoju Ziemi albo z cechami geomorfologicznymi i fizjograficznymi o dużym znaczeniu;
  9. stanowić wybitny przykład ilustrujący ważne postępujące procesy ekologiczne i biologiczne oraz rozwój ekosystemów lądowych, wodnych, brzegowych i morskich, a także skupisk roślin i zwierząt;
  10. obejmować naturalne siedliska najważniejsze i najbardziej znaczące dla ochrony in-situ różnorodności biologicznej łącznie z tymi, które zawierają zagrożone gatunki o szczególnej wartości uniwersalnej z punktu widzenia nauki i ochrony.

[źródło]