MIEJSCE PAMIĘCI I MUZEUM

AUSCHWITZ-BIRKENAU

BYŁY NIEMIECKI NAZISTOWSKI
OBÓZ KONCENTRACYJNY I ZAGŁADY

Blok A-2

Blok o numerze inwentaryzacyjnym A-2 jest to piętrowy, murowany budynek wybudowany w latach 1916-1918. W trakcie eksploatacji kilkakrotnie zmieniało się jego przeznaczenie. Początkowo przebywali w nim emigranci z zachodniej Galicji, następnie (w 1920 roku) zakwaterowani w nim zostali przymusowi przesiedleńcy z Zaolzia, a w latach 1925-1939 mieściły się tu koszary Wojska Polskiego. Po rozpoczęciu II wojny światowej Niemcy zajęli bloki i od kwietnia 1940 roku zaczęli prace przygotowawcze mające na celu utworzenie w tym miejscu obozu koncentracyjnego: obniżono teren o ok. 0,6 m, wyburzono niektóre ściany wewnętrzne, zmieniono lokalizację drzwi i okien, zasypano piwnice.

W trakcie użytkowania budynek był przebudowywany, w 1941 roku wprowadzono instalację wodno-kanalizacyjną, a następnie zainstalowano urządzenia sanitarne. Początkowo budynek ten pełnił funkcje mieszkalne, w późniejszym czasie wielokrotnie zmieniano jego przeznaczenie. W 1940 roku był blokiem kwarantanny, w 1941 roku wszedł w skład bloków przeznaczonych na obóz dla radzieckich jeńców wojennych. W kolejnym roku mieścił się w nim oddział dla nowo przybyłych kobiet, które poddawano tam myciu, strzyżeniu i oznaczeniu obozowymi numerami. W tym samym roku kobiety przeniesiono do Auschwitz II-Birkenau, a blok A-2 włączono do obozu męskiego przydzielając mu funkcję kwarantanny. Na początku 1943 roku przetrzymywano tam zarówno kobiety jak i mężczyzn. Od czasów powojennych blok pełni funkcję rezerwatowo-ekspozycyjną.

Budynek mieści się w południowo-wschodniej części byłego KL Auschwitz I Jest to obiekt ceglany, częściowo podpiwniczony, zbudowany na planie podłużnym, nakryty dwuspadowym dachem z naczółkami, pokrytym ceramiczną dachówką. Początkowo był budynkiem parterowym. W marcu 1942 roku przekształcono go w blok dwukondygnacyjny z poddaszem. Wnętrza obu pięter podzielone są w podobny sposób: wzdłuż osi podłużnej bloku biegną trzy trakty, z których środkowym traktem jest korytarz zapewniający komunikację pomiędzy pozostałymi pomieszczeniami, klatką schodową i wyjściem.

Stan zachowania bloku wymaga natychmiastowych działań konserwatorsko budowlanych. Wykonane zostaną instalacje wewnętrzne konieczne do zabezpieczenia obiektu. Konserwacja obejmuje takie elementy jak elewacje, stolarka okienna i drzwiowa, nawarstwienia malarskie ścian, podłogi drewniane i ksylolitowe, posadzki betonowe, lastryko, górnopłuki, elementy ceramiczne takie jak piece, umywalnie, miski ustępowe czy płytki ścienne oraz elementy metalowe (pozostałości po funkcjonujących niegdyś instalacjach i balustrada klatki schodowej). Obiekt, ze względu na różnorodność materiałów i elementów wyposażenia wymaga działania bardzo kompleksowego w celu zabezpieczenia całej zabytkowej substancji i spowolnienia naturalnych procesów starzenia powodowanych działaniem czynników zewnętrznych.

III kwartał 2010

IV kwartał 2010

I kwartał 2011

II kwartał 2011

III kwartał 2011

IV kwartał 2011

I kwartał 2012

II kwartał 2012

III kwartał 2012

IV kwartał 2012

I kwartał 2013

II kwartał 2013

III kwartał 2013