MIEJSCE PAMIĘCI I MUZEUM

AUSCHWITZ-BIRKENAU

BYŁY NIEMIECKI NAZISTOWSKI
OBÓZ KONCENTRACYJNY I ZAGŁADY

Aktualności

Grając na czas w Auschwitz. Autobiograficzna powieść Fani Fénelon na scenie

22-10-2007

Wydział Sztuki Teatralnej kalifornijskiego Collegu Santa Ana wystawił spektakl „Granie na czas” („Playing for time”). Sztuka Artura Millera oparta jest na autobiograficznej powieści Fani Fénelon, popularnej paryskiej piosenkarki żydowskiego pochodzenia deportowanej do Auschwitz za współpracę z ruchem oporu. W obozie jako członkini żeńskiej orkiestry artystka zetknęła się z degradacją człowieka w nazistowskim obozie zagłady.

Twórcy chcieli pokazać jak pasja muzyczna Fani Fénelon daje jej siłę przetrwania w świecie Holokaustu. Ponieważ jednak wszystko dzieje się za drutami obozu, Fania i jej przyjaciółki z orkiestry, dosłownie „grają na czas”.

W spektaklu występują studenci oraz piątka wykładowców Collegu, m.in.: Bonia Jaros (mezzosopran) w roli Fani Fénelon oraz dyrektor muzyczna szkoły Beth Hansen w roli Almy Rosé, dyrygentki obozowej orkiestry.

„To historia o odwadze w niezwykle wrogim świecie. Fania nadziei nie straciła jednak nigdy — nawet wtedy, kiedy pod koniec istnienia obozu rozmiar zabijania sięgnął szczytu. To historia o ludzkim duchu i radości życia” — powiedziała reżyser spektaklu Sheryl Donchey.

Fania Goldstein urodziła się w 1922 roku. Była córką żydowskiego handlowca Julesa Goldsteina oraz chrześcijanki Marie Bernier.

Studiowała w paryskim konserwatorium, jednocześnie śpiewając w nocnych klubach pod pseudonimem Fania Fénelon.

W czasie II Wojny Światowej wspierała francuski ruch oporu. W maju 1943 roku została aresztowana i jako Żydówka deportowana do obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie była członkinią żeńskiej orkiestry. Później trafiła do obozu Bergen-Belsen. Tam została wyzwolona. Chorująca na tyfus, ważąca niecałe 30 kilogramów artystka zaśpiewała dla BBC zaledwie dzień po wyzwoleniu.

W latach 70. napisała książkę „Sursis pour l’orchestre” (Odroczenie dla orkiestry), gdzie zapisała swoje wspomnienia, w których szczerze mówiła o wielu delikatnych sprawach: czarnym humorze wśród więźniów, kompromisach, na które trzeba było pójść w obozie, religijnych i narodowych konfliktach oraz prostytucji. Niemal wszystkie ocalałe nie zgodziły się z przedstawionym w książce negatywnym obrazem dyrygentki orkiestry Almy Rosé.

Fania Fénelon zmarła w Paryżu w roku 1983.

Fania Fénelon
Fania Fénelon